Μεταξυ 19:34 -- 31:17...
Συγκλονιστικη η ιστορια του κου Ιακωβου με τον αδερφο του, αλλα και καθε παιδιου που βρεθηκε αντιμετωπο με τετοιες καταστασεις, παρα τη θεληση του, επειδη καποια αναγκη το επεβαλλε. Μικρα παιδια σε νησιδες, διπλα σε γκρεμους, σπηλαιωτες, να επιβιωνουν οπως μπορουν, να πρεπει να φερουν εις περας καποια αποστολη που τους ανεθεσαν... Θεε μου δεν εχω λογια... Αυτο που λειαινει καπως την αιχμηροτητα των συνθηκων ειναι η ανεμελια της παιδικης ψυχης που κανει τα παντα παιχνιδιβκαι γιορτη. Εχω κατασυγκινηθει, οχι μονο με αυτα που διηγηθηκε ο ανθρωπος, με τοση σεμνοτητα, αλλα κι αυτα που δεν ειπε αλλα φαινονται στην εκφραση του, η ιδια η εξελιξη αυτου του ανθρωπου και ο βαθια πνευματικος λογος του, που τολμω να πω ειναι ισαξιος με των πατερων της ερημου. Οταν ερχεσαι αντιμετωπος με τα στοιχεια της φυσης και της ανθρωπινης υπαρξης ή στοιχειωνεσαι ή λυτρωνεσαι.
Σημ. Η επιστροφη στη φυση ειναι μονοδρομος, οχι ως φυγη αλλα ως επιλογη. Το ευ ζην δεν υπαρχει στον πλουτο αλλα στην απλοτητα. Πλουτος ειναι η ελευθερια να ζεις χωρις τιποτα.
Μονο με τον Θεο, αρκει για να εχεις τα παντα.
Υγ. Απο τις πιο ενδιαφερουσες εκπομπες, συγχαιρω την δημοσιογραφο.
